اتق
25 بازدید
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
"اتق" مفسرین محترم قرآن مجید از جمله علامه طباطبایی،عبارت «اتق شر من احسنت الیه» را در تفاسیر خویش آورده‌اند (المیزان/ج2/ص 352در تفسیرآیه258/بقره) گر چه این عبارت ظاهرا از لسان مبارک امامان دین^ صادرنشده ولی ازمعنایی شیوا برخورداراست به گونه‏ای که مضمون آن را برخی شعرای عرب و عجم، چون مولوی، سعدی و... به نظم آورده‏اند. شاعری عرب چنین سروده است: اعلمه الرمایة کل یوم/ فلما شد صاعده رمانی، یعنی تیر اندازی را از من آموخت وقتی درآن مهارت یافت خودم را نشانه گرفت و تیرش را به سوی من پرتاب کرد. این عمل بیانگر بی وفایی و بی معرفتی است که متأسفانه در این دوران فراوان شده. سعدی علیه الرحمه نیزچنین سروده: یا وفا خود نبود در عالم یا کسی اندر این زمانه نکرد کس نیاموخت علم تیراز من که مرا عاقبت نشانه نکرد. (گلستان،حکایت 27) و نیز خوش سروده است: سگی را لقمه‌ای هر گز فراموش نگردد ورزنی صد نوبتش سنگ و گر عمری نوازی سفله‌ای را به کمتر تندی آید باتو درجنگ (گلستان،حکایت 83) پریش شهرضایی هم در قطعه‌ای سروده است: بـه تـاوان نمـو ریشه‌هایش درخـت بیــد باغــی را بریـدند عجب این بود که از آنان تبر خورد که زیر سایه‌اش می‌آرمیدند. شاعری دیگر نیز نیک سروده است که: آنقدر رسم وفا مرده که ترسم لیلی هم روزی اگر زنده شود یادی ز مجنون نکند. و باز پریش شهرضایی گوید: چنان‌کن تا روانشادت بخوانند پس از صدسال دیگر چون‌که مردی نه هرکس برد تابوت تو بر دوش بگوید حیف از نانی که خوردی و به قول باباطاهر: مکن کاری که پا برسنگت آیو جهان با این فراخی تنگت آیو چوفردا نامه خونان نامه خونند تو را از نامه خوندن ننگت آیو. راجع به بی وفایی، مطلب فراوان است ترسم آزرده شوی ورنه سخن بسیار است. والسلام.سیدمهدی میرمسیب.
آدرس اینترنتی