وفا چیست و باوفا کجاست؟
664 بازدید
تاریخ ارائه : 12/22/2012 11:21:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

وفا چیست و باوفا کجاست؟

راجع به بی وفایی زمانه و مردم آن، مطلب فراوان است و در روایات و اشعار زیادی بی وفایی مذمت شده است:

سعدی علیه الرحمه در این باره چنین سروده:

یا وفا خود نبود در عالم                   یا کسی اندر این زمانه نکرد

کس نیاموخت علم تیر از من           که مرا عاقبت نشانه نکرد.

 (گلستان،حکایت 27)

و نیز خوش سروده است:

سگی را لقمه‌ای هر گز فراموش                    نگردد ورزنی صد نوبتش سنگ

و گر عمری نوازی سفله‌ای را                       به کمتر تندی آید با تو درجنگ

(گلستان،حکایت 83)

پریش شهرضایی هم در قطعه‌ای سروده است:

بـه تـاوان نمـو ریشه‌هایش                                     درخـت بیــد باغــی را بریـدند

عجب این بود که از آنان تبر خورد                 که زیر سایه‌اش می‌آرمیدند.

شاعری دیگر نیز نیک سروده است که:

آنقدر رسم وفا مرده که ترسم لیلی هم                        روزی اگر زنده شود یادی ز مجنون نکند.

و باز پریش شهرضایی گوید:

چنان‌کن تا روانشادت بخوانند                       پس از صدسال دیگر چون‌که مردی

 نه هرکس برد تابوت تو بر دوش                   بگوید حیف از نانی که خوردی

 و به قول باباطاهر:

مکن کاری که پا برسنگت آیو                      جهان با این فراخی تنگت آیو

چوفردا نامه خونان نامه خونند                       تو را از نامه خوندن ننگت آیو.

شاعری عرب نیز چنین سروده است:

اُعَلِمَهُ الرِمایَةَ کُلُ یومٍ

فَلَما شَدَ صاعِدُهُ رَمانِی

یعنی تیر اندازی را از من آموخت وقتی در آن مهارت یافت خودم را نشانه گرفت و تیرش را به سوی من پرتاب کرد. که این بیانگر بی وفایی و بی معرفتی برخی افراد جامعه است.

ترسم آزرده شوی ورنه سخن بسیار است.

والسلام.

سید مهدی میرمسیّب